উদ্ভাসিত ( ৩য় খণ্ড)

সময় পাৰ হৈছিল। ম‌ই স্কুল যাব পৰা হৈছিলো। ভণ্টিও অলপ ডাঙৰ হৈছিল। তাইৰ মুখত দুই এটা কথা ফুটিবলৈ লৈছিল। মোক মাহঁতে ওচৰৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে নাম লগাবলৈ ঠিক কৰিছিল। দিনটো আহি পৰিছিল। মায়ে জোতা মোজা পিন্ধাই দিছিল। ভালদৰে ইউনিফৰ্মো পিন্ধাইছিল। দেতাই কৈছিল লৰালৰি কৰিবলৈ। আইতাক সেৱা কৰিছিলো। আইতাই মূৰত হাত ফুৰাই কৈছিল, – ভালকৈ পঢ়িবা সোণতো।Continue reading “উদ্ভাসিত ( ৩য় খণ্ড)”

উদ্ভাসিত ( প্ৰথম খণ্ড)

সপোনৰ শেষ থাকেনে নাই ম‌ই নাজানো। পিছে ইয়াৰ এটা আৰম্ভণি হ’লে থাকে। অন্ততঃ মোৰ ক্ষেত্ৰত। মোৰ সপোনটোৰো এদিন আৰম্ভণি হৈছিল। দিন তাৰিখ মনত ৰাখিব পৰাকৈ ম‌ই সিমান বুজিব পৰা বয়সৰ হোৱা নাছিলো । তেনেকৈয়ে আৰম্ভ হৈ গৈছিল সপোনৰ। কোনো আগজাননী নিদিয়াকৈ। নিশাৰ আকাশখনৰ আনবোৰ তৰাৰ মাজতেই হঠাতে পাৰ হৈ যোৱা পপীয়া তৰাটো দেখি ভাঁহি আহিছিলContinue reading “উদ্ভাসিত ( প্ৰথম খণ্ড)”

Create your website at WordPress.com
Get started